Keuzes

Daar maak je er heel wat van op een dag. Van; wat eten we vanavond tot wat trek ik aan vandaag? Maak ik nog wat werk af of kan het wachten tot morgen? Breng ik de kinderen met de fiets of auto naar school? red ik het nog om op tijd te zijn of moet ik laten weten dat ik wat later ben?

Je staat vaak er niet bij stil hoe vaak je eigenlijk kiest op een dag. Dat is af en toe maar goed ook want anders zou je gek worden.

Maar soms moet je keuzes maken waar je wel bewust bij stil staat. De “lastigere” keuzes noem ik het maar even. Denk aan; ga ik wel die opleiding doen of niet? Zeg ik ‘ja’ tegen die baan? Ga ik voor mezelf beginnen?

Het zijn keuzes waar misschien iets vanaf hangt.

Hoe doe jij dat? Weleens bij stil gestaan? Mensen denken dat ze ‘vrij’ kiezen maar is dat ook zo? Of zijn keuzes toch gebaseerd op iets anders? Angst bijvoorbeeld… of eerdere ervaringen (toen pakte het ook goed uit dus, of toen ging het juist wel of niet goed, of toen vond ik het ook leuk etc.)

Toen ik in therapie zat was ik hier heel erg mee bezig. Ik ontdekte namelijk dat ik keuzes vaak liet afhangen van angst en van eerdere ervaringen. Wat ik ook deed was vaak bevestiging vragen aan andere? Wat vind jij? Wat zal ik doen? Wat zou jij kiezen? Het gaf me een veilig gevoel als mijn keus werd ‘goedgekeurd’ door de ander. Alsof het dan goed was.

Alleen zit hier natuurlijk wel een nadeel aan. Het werkt namelijk niet zo mee aan je zelfvertrouwen! Daarbij creëer je niet echt een eigen identiteit. Want juist door zelf keuzes te maken word je sterker. Je leert ervan en leert jezelf er beter door kennen. Maar waarom is het soms dan zo lastig? We zijn bang om de verkeerde keus te maken, bang ‘voor wat andere er dan van vinden of zeggen’, bang voor de consequenties als het toch niet helemaal lekker uitpakt, want ja, dan moet je wel dealen met alle gevoelens die daarbij horen. Ongemak bijvoorbeeld of verdriet… en die gevoelens hebben we liever niet.

Gelukkig heb ik het één en ander geleerd wat mij heeft geholpen en dat deel ik graag met je.

Ik vraag mezelf af waarom ik niet kan kiezen; ben ik misschien ergens bang voor? En wat is dat dan? Is dat een reële angst? Is dat gebaseerd op het hier en nu of op het verleden?

Ik stel mezelf voor dat ik mijn allerbeste vriendin ben; wat zou ik tegen mijn vriendin zeggen als ze hiermee bij mij kwam?

Wat is het ergste wat er kan gebeuren? En is dat eigenlijk wel zo erg of valt het wel mee. Kan ik daar dan mee omgaan? (In de meeste gevallen kan ik dat echt wel aan)

Ik slaap er nog wat nachtjes over en kijk welke optie (of welk idee) steeds terugkomt in mijn hoofd.

Beide opties of ideeën schrijf ik los van elkaar op een vel papier en leg het voor me neer, verrassend genoeg zorgt dit er weleens voor dat ik opeens weet wat ik wil.

Wat zegt mijn intuïtie? Intuïtie is dat onderbuikgevoel, iets wat zich niet laat beredeneren. Het is een bepaald gevoel.

Mij heeft het best wat opgeleverd hier bewuster mee bezig te zijn. Namelijk meer zelfvertrouwen en ook meer “contact” met mezelf.

Ook door te ervaren wat een onhandige (verkeerde vind ik namelijk niet het goede woord, want op dat moment was het de juiste keus anders zou je hem niet maken) keuze met zich mee brengt leer je. Ik heb ervan geleerd dat 9 van de 10 keer de wereld niet vergaat, en dat mensen mij nog steeds lief vinden  en ook dat ik de niet fijne gevoelens die er dan bij horen best kan verdagen!

Liefs Simone

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *