Voelen

Hoe is het? Een vraag die bijna standaard worden gesteld… in het voorbij gaan als je een bekende tegenkomt op straat, op een verjaardag, bij het weerzien van je vrienden en ga zo maar door. 

Maar hoe vaak geef jij nou echt eerlijk antwoord? Ik betrap mezelf er weleens op dat ik zeg dat het goed gaat terwijl ik me op dat moment even niet zo goed voel.  

Helemaal niet erg als dat een keer gebeurt maar wat als je je vaker dan een keer anders voordoet dan hoe de werkelijkheid is? Dan kan het weleens tegen gaan werken. Ik heb zelf ondervonden dat mezelf anders voordoen dan dat ik ben of me voel ervoor zorgt dat ik niet “echt” contact heb met iemand. Er is geen goede verbinding want ik hou iets weg. Ik wil iets niet laten zien.  

Maar het begint bij mezelf. Als ik mijn eigen gevoelens niet wil erkennen, als ik ze niet wil voelen sluit ik het contact met mezelf uit. En hoe kan ik nou goed voor mezelf zorgen als ik alleen maar weg wil van mezelf? Als ik mijn gevoelens niet wil voelen op dat moment? Dat gaat eigenlijk niet…  

Het niet willen voelen resulteerde bij mij in vluchtgedrag. Heel veel sporten, altijd bezig willen zijn, een eetprobleem, continu prikkels willen opzoeken etc. Manieren die ik mezelf had aangeleerd om niet stil te staan wat er nou daadwerkelijk in mijn binnenwereld af speelde.  

Ga je jezelf eens na, wat voor maniertjes heb jij jezelf eigen gemaakt om je gevoelens weg te stoppen? En helpen ze je? Zijn het manieren die goed voor je zijn? Of zijn ze eigenlijk niet zo goed voor je? En wat doen ze met je in het contact met de ander? Misschien heb je hier nog niet eerder zo bij stil gestaan en triggert deze vraag je tot nadenken, ik ben benieuwd… 

Maar nog even terug naar het stukje goed voor jezelf zorgen. Dat gaat dus eigenlijk pas echt goed als je weet, en vooral voelt wat jij nodig hebt, wat goed voor jou is. Als je dus stopt met gevoelens wegstoppen en vluchten (klinkt misschien als piece of cake zoals ik het nu opschrijf maar het kan nog best een uitdaging zijn!) 

Voor mij betekent goed voor mezelf zorgen dat ik, even los van de basics, mij ook rot mag voelen. Dat ik mij onzeker mag voelen, dat ik angst mag voelen. Dat ik al mijn gevoelens kan en mag voelen en daar op een goede manier mee om kan gaan.  

Dat ik er niet altijd iets mee hoef te doen. Soms zijn ze er gewoon en het enige wat ik ermee hoeft te doen is het er laten zijn. Verdriet, pijn, angst, ongemak, verlies.. Het hoort allemaal bij het leven en bij “mens” zijn.  Wat ik nu doe als ik merk dat ik van die gevoelens heb is dat ik bijvoorbeeld ga wandelen, of ik praat erover met iemand bij wie ik mij fijn voel, ik ga een mindfulness oefening doen, ik zet dramatische muziek of ik doe iets anders. Ik neem de tijd voor mijn gevoelens en ik neem ze serieus, hiermee neem ik mezelf dus ook serieus! 

Door dit te doen blijf ik juist het contact met mezelf houden omdat ik niet meer weg loop van mijn gevoel. Ik zorg voor mezelf door te accepteren wat ik voel. Niet altijd even gemakkelijk maar ik weet ook dat gevoelens komen en gaan, als een soort golfbeweging. Met dit in mijn achterhoofd zijn voor mij de moeilijke gevoelens ook dragelijk.  

En als ik iemand tegen kom en wel besluit eerlijk antwoord te geven op de vraag hoe is het? levert dat verrassend vaak mooie, “echte” gesprekken op.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *